De grootste opdracht binnen mijn stage was de organisatie van het Chinees Nieuwjaar in de gemeente Roosendaal. 3000 mensen en bedrijven werden uitgenodigd, 800 werden daarvan verwacht en binnen een week waren er 400 aanmeldingen. Ik besprak steeds weer met de opdrachtgever de wensen en taken en had de coördinatie van het evenement binnen het onderwijsleerbedrijf Zinc, waar ik stage loop. Hier had ik een team van 2 marketeers, 1 opdrachtgever en 18 secretaresses (echt waar!) tot mijn beschikking om mij te helpen. Samen met hen heb ik alles van A tot Z bedacht en georganiseerd.

Er was alleen 1 probleem. De burgemeester van Roosendaal, De ambassadeur van China en Commissaris van de Koningin hadden toegezegd te komen, echter was er een week voor het evenement nog niemand om hen aan te kondigen. Dit soort mensen laat je natuurlijk niet "zomaar" het podium opkomen, maar verdienen een goede introductie. Na lang wikken en wegen hadden de opdrachtgevers de perfecte persoon gevonden voor die klus: Mij.

Een week voor het evenement kreeg ik te horen dat ik alle sprekers mocht aankondigen, in het Engels weliswaar, want chinezen verstaan niet allemaal Nederlands, dus probeer het maar in het Engels (gelukkig, want ik spreek geen vloeiend chinees..). In één week heb ik mijn speech voorbereid. Eigenlijk gaat dat Engels verrassend snel, het was de naam van de Chinese ambassadeur waar ik mij zorgen om maakte. Vorig jaar had de organisatie boze brieven ontvangen dat iemand een Chinese plaatsnaam zo erg verkeerd had gezegd dat het 'rot varken' betekende en het laatste wat je wil is de ambassadeur per ongeluk zo noemen. Dus voor zijn naam, twee klanken, heb ik een uur bijles gekregen van een entertainmentgroep uit China.

Ik zit in het Knowlab te werken aan mijn afstudeeronderzoek en mijn eigen projectje, MissNiks. Het is vandaag niet druk, er zitten behalve ik nog twee mensen van mijn eigen team (IV) en twee uit team V te werken. Rond twee uur komt Silvia (Team IV) binnen. Ze is niet vaak op school, want ze werkt liever thuis.

Ik bedenk me ineens hoe anders het was, anderhalf jaar geleden. Toen waren wij het jongste team en hadden één lokaal waar we bijna altijd allemaal waren. Er was altijd chaos. Er werd in de eerste instantie veel gewerkt, maar ook veel gelachen en gehuild. Er waren feestjes en er waren ruzies. Maar we waren bovenal verbonden met elkaar. We waren echt een team, al zagen we dat toen misschien nog niet zo. Daarna volgde het stagejaar en zagen we elkaar veel minder. Nu is (bijna) iedereen druk bezig met afstuderen. Sommige Imaginheroes werken op school, een aantal werkt thuis en anderen hebben ervoor gekozen om stage te lopen.